1 maand later…

Hallo iedereen,

Vandaag zijn we precies een maand in Finland. De tijd vliegt echt!

Lore:
Mijn eerste stageweek op verloskamer zit erop. Ik heb 2 bevallingen kunnen doen deze week, dus het zal spannend worden om aan de 40 bevallingen te geraken. We hebben onze gsm-nummers achtergelaten zodat de vroedvrouwen ons kunnen bellen als er een bevalling is en geen andere student.
Evy had mij al een beetje voorbereid op de verschillen met de verloskamer in België, dus de aanpassing viel goed mee.

De eerste bevalling die ik deed was heel spannend. Vrouwen bevallen hier zonder beensteunen en kunnen dus makkelijk van positie veranderen tijdens het persen. Elke keer even nadenken over hoe de baby er nu uit zal komen en hoe we de handgrepen moeten uitvoeren dus! De vrouw is uiteindelijk bevallen in een halfzittende positie, waardoor de handgrepen praktisch hetzelfde waren als in België. Wat ik niet had verwacht was dat de vrouw mij probeerde weg te duwen met haar been en weg te trekken met haar handen, zodat ik niet meer aan het hoofdje van de baby kon!
Gelukkig hield de assisterende vroedvrouw het hand van de vrouw snel vast, zodat ik de bevalling toch op een deftige manier kon doen.

Deze week heb ik ook voor de eerste keer een spoedkeizersnede meegemaakt (nog nooit gezien in België, vreemd genoeg). De vrouw kwam binnen met contracties en omdat de vroedvrouw de harttonen van de baby niet snel genoeg vond besloot ze om de vliezen te breken om een scalp-elektrode aan te brengen (Een elektrode wordt in de huid van de schedel van de baby ingebracht zodat er een perfecte registratie is van de harttonen). Het hoofdje van de baby zat nog vrij hoog toen de vliezen werden gebroken Jullie zien het al aankomen: navelstrengprolaps (de navelstreng van de baby komt klem te zitten tussen het bekken van de moeder en het hoofdje, waardoor de baby te weinig zuurstof krijgt. Het is een zeer ernstige en levensbedreigende situatie!).
De dokter was net in de kamer en deed meteen een onderzoek, waarna de vrouw meteen op ellebogen en knieën werd gezet (om het hoofdje door de zwaartekracht uit het bekken van de moeder te liften).
Vanaf dan ging alles heel snel. Het operatiekwartier is vrij ver van de verloskamer. De lift in naar beneden, een hele gang door en een andere lift naar boven. En dit zo SNEL mogelijk! De vrouw werd meteen in slaap gedaan en na 1 minuut (? Alleszins héél snel) werd de baby al geboren. Hij had heel eventjes zuurstof nodig, maar deed het al bij al heel goed. 🙂

Evy is momenteel in het ziekenhuis, dus hopelijk heeft ze een bevalling vandaag!

Hieronder zie je nog wat foto’s van de verloskamer, het bad, lachgas, baringskruk,…

Groetjes en kusjes!

2015-03-14 22.51.07 2015-03-14 22.51.34 2015-03-14 22.51.49 2015-03-14 22.51.52 2015-03-14 22.51.56 2015-03-14 22.52.12 2015-03-14 22.52.21 2015-03-14 22.52.55 2015-03-14 22.53.03

5 gedachtes over “1 maand later…

  1. Febe zegt:

    Waaaauw, ik mis jullie al een maand!
    Lore, volgens mij trekt gij vrouwen met navelstrengsprolaps aan! Ik weet even precies niet meer of ik later wel bij u wil bevallen hoor 😉 maar eind goed al goed!
    Ik mis wel iets in uw bericht: deze week niets lomp gedaan ofzo? 😀
    Kusjes aan Evy, maar voor jou ook!

    xxxx Feeb

    Like

  2. diddin zegt:

    Wauw Corie, al een maand voorbij???
    Goh zeg, ik vind het spannend om lezen, ‘k weet u nog zelf geboren worden (bij wijze van spreke, ik was er ni bij, hahahah) en nu zet ge zo zelf al baby’s op de wereld. Maske toch, uw mama en ik, we worden ouw dozen… (of zijn het al) :p

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s